ΑΡΧΙΚΗ

|

ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

| ΚΡΑΤΗΣΕΙΣ | ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟΣ ΟΔΗΓΟΣ | ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ |

ENGLISH   

 

ΧΑΡΤΗΣ ΤΗΣ ΣΚΥΡΟΥ

Η ΣΚΥΡΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΟ ΧΩΡΟ

Η ΣΚΥΡΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΧΡΟΝΟ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΣΚΥΡΟ

ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΣΥΝΔΕΣΕΙΣ

ΔΡΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΛΟΙΟΥ "ΑΧΙΛΛΕΑΣ"

Ο ΧΑΡΤΗΣ

 

ΑΡΧΗ

Η ΣΚΥΡΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΟ ΧΩΡΟ


Η Σκύρος, ένα γεωγραφικό νησί στην καρδιά του Αιγαίου, δεν ανήκει μόνο διοικητικά στην Εύβοια, αλλά διατηρεί μαζί της και μια σχέση, που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί θυγατρική, γιατί η γεωγραφική της εικόνα και το ηπειρωτικό της ανάγλυφο θυμίζουν έντονα τα αντίστοιχα στοιχεία της Εύβοιας.

Εξάλλου το νησί του Ευρίπου προσφέρει στη Σκύρο τη συντομότερη θαλάσσια επικοινωνία μέσω Κύμης, από την οποία απέχει 22 ναυτικά μίλια περίπου.

Η αιγαιοπελαγίτισσα Σκύρος είναι το μεγαλύτερο και νοτιότερο νησί του νησιωτικού συμπλέγματος των Σποράδων και βρίσκεται βορειοανατολικά της Κύμης. Η μοναχική της θέση μέσα στο πέλαγος την κάνει να μοιάζει με πετρωμένο καράβι, για το οποίο σταμάτησε ο χρόνος για κάποια στιγμή, καθώς ταξίδευε πάνω στα κύματα του Αιγαίου. Κυριαρχική είναι πάνω της η παρουσία των ανέμων, που μεταφέρουν με τη δροσιά τον απόηχο του πελάγους.

Κάποια γεωλογική θεωρία θέλει τη Σκύρο σύνθεση τριών ανεξάρτητων νησιών. Σ’ αυτή την άποψη συνηγορούν ενδεχομένως και οι έντονες αντιθέσεις ανάμεσα στο πευκόφυτο βόρειο και βραχώδες νότιο τμήμα του νησιού. Στο μέσο μάλιστα της Σκύρου σχηματίζεται ένας ισθμός, πλάτους 3 περίπου χιλιομέτρων. Το νησί έχει έκταση 210 τετραγωνικά χιλιόμετρα περίπου και περιβάλλεται από ένα μεγάλο αριθμό νησίδων και βραχονησίδων.

Πρωτεύουσα του νησιού είναι η ομώνυμη Σκύρος ή Χώρα συνήθως για τους ντόπιους. Βρίσκεται στο βορειανατολικό τμήμα του νησιού και στις ανατολικές απολήξεις του βουνού Όλυμπος.

Απέχει 10 χιλιόμετρα περίπου από τη Λιναριά, το κυριότερο λιμάνι του νησιού, που βρίσκεται στο μέσο των δυτικών ακτών. Η πόλη της Σκύρου είναι χτισμένη αμφιθεατρικά στις πλαγιές ενός λόφου, στη σκιά ενός μεσαιωνικού κάστρου και του βυζαντινού μοναστηριού του Άη Γιώργη του Σκυριανού. Αποτελεί χαρακτηριστική νησιώτικη πολιτεία με αιγαιοπελαγίτικη αρχιτεκτονική και ιδιαίτερα ενδιαφέρον τοπικό χρώμα. Η αισθητική της πόλης με τα κάτασπρα κυβόσχημα σπίτια και τις σκουρόχρωμες στέγες δημιουργεί μια μοναδική εντύπωση στον επισκέπτη. Η Μεγάλη Στράτα διασχίζει την πόλη και οδηγεί στην πλατεία της Αιώνιας Ποίησης, η ονοματολογία της οποίας σχετίζεται προφανώς όχι μόνο με την παρουσία του αγάλματος του φιλέλληνα ποιητή Robert Brooke, αλλά και με την ποιητική διάθεση που δημιουργεί στον επισκέπτη η μοναδική θέα στο νησί και το πέλαγος. Από τον κεντρικό δρόμο της Μεγάλης Στράτας ξεκινούν δεκάδες στενά ελικοειδή δρομάκια προς όλες τις κατευθύνσεις της πόλης.

Η πόλη της Σκύρου πλαισιώνεται από πολλούς παραθαλάσσιους οικισμούς, ιδιαίτερα ανεπτυγμένους τουριστικά. Πολύ κοντά βρίσκεται ο οικισμός Μαγαζιά, ο οποίος διαθέτει μία από τις εκπληκτικότερες παραλίες του νησιού και στεφανώνεται από τη Χώρα. Επίσης νότια βρίσκονται ο Μώλος και ο Πέρα Κάμπος. Ανάμεσα στη πόλη και τη Λινάρια βρίσκεται ο τουριστικός οικισμός Ασπούς που βλέπει στον ειδυλλιακό όρμο Αχίλι. Η Λινάρια εκτός από επίνειο του νησιού είναι και ένας γραφικός αμφιθεατρικός οικισμός με μεγάλη τουριστική ανάπτυξη. Κοντά στη Λινάρια βρίσκονται οι όμορφες παραλίες Καλαμίτσα, Αχερούνες και Πέυκος.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει μια περιήγηση στο βόρειο τμήμα του νησιού. Το τοπίο του σκυριανού Ολύμπου και οι πευκόφυτες παραλίες θυμίζουν έντονα τη Βόρεια Εύβοια. Αξίζει να αναζητήσει κανείς τις βόρειες ακτές Άγιο Πέτρο και Κυρά Παναγιά, αλλά και να φτάσει στην Ατσίτσα. Περισσότερο περιπετειώδες θα είναι μια περιήγηση στο νότιο τμήμα του νησιού, όπου επιβλητική είναι η παρουσία του ψηλότερου βουνού του νησιού, του Κόχυλα. Εδώ το τοπίο είναι βραχώδες και άνυδρο και θυμίζει έντονα τη Νότια Εύβοια. Αξίζει πάντως να φτάσει κανείς στις Τρεις Μπούκες, ένα μεγάλο φυσικό λιμάνι, η είσοδος του οποίου κλείνεται από τις νησίδες Πλατώ και Σαρακηνό. Στις Τρεις Μπούκες βρίσκεται και ο τάφος του Βρετανού ποιητή Robert Brooke, ο οποίος πέθανε εδώ προερχόμενος από την Καλλίπολη.

Την περιδιάβαση του νησιού θα κάνει οπωσδήποτε πιο ενδιαφέρουσα μια τυχαία συνάντηση με τα γνωστά μικρόσωμα σκυριανά αλογάκια, που ανήκουν σε ένα σπάνιο είδος. Η μοναδικότητά τους στον ελληνικό χώρο θυμίζει συνειρμικά και τη μοναδικότητα της ανεμόεσσας Σκύρου, ενός από τα ωραιότερα νησιά των ελληνικών θαλασσών.

ΑΡΧΗ


Η ΣΚΥΡΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΧΡΟΝΟ


Η Σκύρος είχε κατοικηθεί από τη Νεολιθική εποχή, όπως φαίνεται από τα ευρήματα στην περιοχή του κάστρου. Οι πρώτοι κάτοικοι του νησιού ήταν Κάρες, Πελασγοί και Δόλοπες. Γι΄αυτό και παλαιότερα το νησί ονομαζόταν Πελασγία ή Δολοπία, αλλά και νήσος των Μαγνήτων.

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία η Θέτιδα, η θεά μητέρα του Αχιλλέα, είχε στείλει το γιο της στη Σκύρο, για να μη πάρει μέρος στην Τρωική εκστρατεία και επαληθευτεί η προφητεία για το θάνατό του.

Στη Σκύρο ο Αχιλλέας μεγάλωσε κοντά στο βασιλιά Λυκομήδη και ανάμεσα στις κόρες του, ντυμένος κορίτσι και ο ίδιος. Αγάπησε μάλιστα μία από τις βασιλοπούλες, τη Δηιδάμεια, και απόκτησε απ’ αυτή ένα γιο, το Νεοπτόλεμο. Όταν όμως ο Κάλχας προφήτεψε στους Έλληνες ότι χωρίς τον Αχιλλέα η Τροία δε μπορούσε να παρθεί, ήρθε στη Σκύρο ο πολυμήχανος Οδυσσέας και χρησιμοποιώντας δολερό τέχνασμα τον ανακάλυψε. Στη συνέχεια ο Αχιλλέας τέθηκε επικεφαλής των Μυρμιδόνων και τους οδήγησε στην Τροία.

Μετά το θάνατο του Αχιλλέα στην Τροία, ο Οδυσσέας ξαναγύρισε στη Σκύρο αναζητώντας αυτή τη φορά το Νεοπτόλεμο. Σύμφωνα με την προφητεία του Έλενου, για να πέσει η Τροία, έπρεπε να πολεμήσει κάτω απ΄τα τείχη της και ο γιος του Αχιλλέα. Τις αντιρρήσεις του Λυκομήδη, που φοβόταν ότι η κόρη του μετά τον άντρα της θα έχανε στην Τροία και το γιο της, έκαμψε η προθυμία του ίδιου του Νεοπτόλεμου, που σαν το πατέρα του κι αυτός, λαχταρούσε πολέμους και δόξα.

Στη Σκύρο, σύμφωνα με μια μυθολογική εκδοχή, πέθανε και ο βασιλιάς της Αθήνας Θησέας, τον οποίο κατακρήμνησε από τα βράχια του νησιού στη θάλασσα ο βασιλιάς Λυκομήδης, επειδή φοβόταν για το θρόνο του. Στη διάρκεια των ιστορικών χρόνων και ειδικότερα στη περίοδο της ισχυροποίησης της Α΄ Αθηναϊκής Συμμαχίας ο Αθηναίος στρατηγός Κίμωνας ανέλαβε να διώξει από τη Σκύρο τους Δόλοπες. Οι τελευταίοι επιδίδονταν στην πειρατεία και αποτελούσαν κίνδυνο για την ελεύθερη διακίνηση των εμπορικών πλοίων προς το βόρειο – ανατολικό Αιγαίο. Ο Κίμωνας λοιπόν, θέλοντας να εξασφαλιστεί η κατοχή της Σκύρου για τους σκοπούς της συμμαχίας, έδιωξε τους Δόλοπες και εγκατέστησε Αθηναίους κληρούχους. Επειδή μάλιστα η Αθηναϊκή Συμμαχία βρισκόταν στο ξεκίνημά της, ήταν πολιτική ανάγκη να δοθεί στους ηγεμόνες της Αθηναίους θεϊκή επικύρωση, που να καταξιώνει τις ενέργειες τους. Γι’ αυτό, υπακούοντας σε παλαιό δελφικό χρησμό, ο Κίμωνας μετέφερε με εξαιρετική μεγαλοπρέπεια από τη Σκύρο στην Αθήνα τα οστά του ήρωα Θησέα, τα οποία τοποθετήθηκαν στο Θησείο.

Μέχρι την περίοδο λοιπόν της ακμής των Μακεδόνων η Σκύρος ήταν Αθηναϊκή κληρουχία. Πέρασε στη δικαιοδοσία των Μακεδόνων και στη συνέχεια των Ρωμαίων, οι οποίοι την δώρισαν στους Αθηναίους. Στους πρωτοβυζαντινούς χρόνους το νησί δε γνώρισε ιδιαίτερη ακμή, στους μεσοβυζαντινούς όμως επωφελήθηκε από την οικονομική της ακμή και οργανώθηκε σε επισκοπή. Μετά τη κατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους Σταυροφόρους (1204) η Σκύρος περιήλθε στους Βενετούς. Στο τέλος του 14ου αιώνα καταλήφθηκε από τους Τούρκους, λίγο αργότερα όμως, με συνθήκη, αποδόθηκε και πάλι στο Βυζάντιο. Μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Τούρκους (1453) παραδόθηκε στους Βενετούς και εντάχτηκε στο αποικιακό κράτος της Βενετίας.

Στη διάρκεια του πρώτου Τουρκοβενετικού πολέμου, η Σκύρος πυρπολήθηκε από τον Τουρκικό στόλο, ο οποίος όμως δεν κατόρθωσε να εκπορθήσει το κάστρο της. Αλλά μετά την επιδρομή του διαβόητου πειρατή Χαϊρεντιν Μπαρμπαρόσα η Σκύρος υποτάχτηκε στους Τούρκους. Στη διάρκεια του δεύτερου Τουρκοβενετικού πολέμου στο νησί επανήλθαν οι Βενετοί για λίγα χρόνια, σύντομα όμως αποκαταστάθηκε η Τουρκική κυριαρχία.

Κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821 η συμμετοχή των κατοίκων της Σκύρου στις θαλάσσιες και χερσαίες επιχειρήσεις υπήρξε αξιόλογη και το νησί αποτέλεσε καταφύγιο προσφύγων. Η Σκύρος απελευθερώθηκε μαζί με τις υπόλοιπες Σποράδες το 1829.

Σήμερα η Σκύρος με τη διατήρηση της τοπικής αρχιτεκτονικής, της λαϊκής τέχνης και της λαογραφικής της παράδοσης αποτελεί ένα ζωντανό μουσείο παλαιότερων μορφών ζωής. Τα κυβόσχημα σπίτια της διακρίνονται για την ιδιαίτερη αισθητική τους, αλλά και την οικονομία των περιορισμένων χώρων τους. Η λαϊκή τέχνή της ζει δημιουργικά στους τομείς της ξυλοτεχνίας, της κεραμικής και της κεντητικής. Τα διακοσμητικά μοτίβα έχουν σταθερή πηγή έμπνευσης το φυσικό και κοινωνικό περιβάλλον. Πολλές παραδόσεις της καταγράφουν τη γνήσια λαϊκή συνείδηση των κατοίκων της. Αποκορύφωσή τους αποτελεί το Σκυριανό καρναβάλι, μια διαδικασία της Αποκριάς που μας οδηγεί στη Διονυσιακή λατρεία, αλλά και την προαιώνια διάθεση των ανθρώπων να προκαλέσουν τις γενεσιουργές δυνάμεις της φύσης.

ΑΡΧΗ


ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΣΚΥΡΟ

 

Aherounes - Αχερούνες Atsitsa - Ατσίτσα Forest - Δάσος Skyrian Mini Horse - Σκυριανό Αλογάκι
Kambos Girismata - Κάμπος Γυρίσματα Linaria - Λιναριά ST Ermolaos - Άγιος Ερμόλαος ST George - Άγιος Γεώργιος
Skyros Hora - Σκύρος Χώρα Skyros Hora - Σκύρος Χώρα R.Brook's Statue - Μνημείο Μπρουκς Festival - Φεστιβάλ
Magazia Hora - Μαγαζιά Χώρα ST Nikolaos - Άγιος Νικόλαος Palamari - Παλαμάρι Kira Panagia - Κυρά Παναγιά

Pefkos - Πευκός

Pouria ( Stones ) - Πουριά

Skyros Hora - Σκύρος Χώρα

Traditional Art - Παραδοσιακή Τέχνη

ΑΡΧΗ


ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΣΥΝΔΕΣΕΙΣ

 

Ότι θέλετε να μάθετε για τη Σκύρο από το portal WWW.INSKYROS.GR  

Πως θα έρθετε στη Σκύρο & τα δρομολόγια του πλοίου "ΑΧΙΛΛΕΑΣ"

ΑΡΧΗ

 

 

Copyright 2011-15 © Apartments "Zita" -  Site designed by Stamatis Fergadis - Last update 21/11/2014